Afgelopen dinsdagavond kreeg ik een moeder van één van mijn klantjes aan de telefoon. Haar zoon van negen jaar was er heel serieus mee bezig geweest om zijn spanningshulpvraag die we samen hadden besproken op te lossen. Het sturen van een mailtje aan zijn juf was een gouden greep: ‘Hoe simpel kan het zijn. Dat ik daar zelf niet opgekomen ben!’, zei zijn moeder.

Keep it simple blog

Even terug naar het begin

Maar laten we even teruggaan naar het eerste contact met dit gezin in de zomer:

Het was bijna vakantie en tijd om het een beetje rustig aan te doen, ook in mijn praktijk. Ik nam aan dat de zomerperiode een ‘ lauwe’ periode zou zijn, totdat ik de moeder van de jongen (laten we hem Stijn noemen) aan de telefoon kreeg. Toen ik haar hulpvraag helder had (want ik praat niet over problemen, maar over hulpvragen), bedacht ik me meteen dat ik hiermee in de zomervakantie aan het werk moest. Stijn zag zo op tegen de weken na de zomervakantie en de start op school. Hij kreeg voorgaande jaren op maandagmorgen last van buikpijn, – kramp en kon zelfs gaan overgeven. Werk aan de winkel dus om het deze keer niet zo ver te laten komen.

Het was duidelijk dat Stijn van zijn klachten af wilde en hij wilde daar ook graag bij geholpen worden. Hij kon prachtig vertellen wat hij allemaal voelde, dacht en deed en we kwamen er samen achter, terwijl zijn moeder bij de sessie aanwezig was, dat het allemaal neerkwam op ‘ spanning voor het onbekende’. En dan vooral het onbekende van de nieuwe klas. Wat zou zijn plek zijn? Naast wie zou hij zitten? En in welk groepje? Wat zou de dagplanning worden? Samen bedachten we manieren hoe hij de spanning weg kon nemen bij zichzelf.
Als kindercoach (maar ook als oud-leerkracht en moeder) weet ik dat duidelijkheid en voorspelbaarheid belangrijk zijn voor kinderen. En als kinderen iets niet hebben na de zomervakantie is het dat wel. Ze komen in een nieuwe klas en weten nog niet wat er allemaal van ze verwacht wordt. Wij, als volwassenen, weten dat redelijk goed omdat we al die schooljaren als eens doorlopen hebben en omdat we geleerd hebben om onze spanning tot een minimum te beperken omdat we daar ‘ tools’ voor gekregen hebben.

Oplossingen zoeken

De eerste oplossing die we bedachten was: stuur een mail naar je juf en vraag haar wat je wilt weten. Antwoordt ze niet voor maandagmorgen acht uur, dan bel je naar school en stel je je vragen aan de telefoon. Dan heb je duidelijkheid voordat je naar school gaat. Hij voelde zich ook nog geholpen door een aantal kaartjes waarop helpende gedachten stonden zoals: ‘Ik doe mijn best’ en ‘Ik probeer het gewoon’. Als hij deze helpende gedachten minimaal drie keer per dag hardop zou zeggen (want dan slaan de hersenen het goed op en kunnen negatieve gedachten aan de kant worden geschoven), kon hij ook nog zekerder van zichzelf worden.

Kind en moeder beloofden meteen aan de slag te gaan als ze thuis zouden komen. We spraken af dat ik hen zo snel mogelijk zou bellen, nadat de school was begonnen om te horen hoe het was gegaan.

Toen ik Stijn aan de telefoon kreeg, bleek al snel dat het een succesverhaal was geworden. Hij vertelde dat hij met zijn moeder de juf meteen een mail had gestuurd en dat hij zondagavond voor het naar bed gaan al een antwoord had gekregen op zijn vragen. De onvoorspelbaarheid en onduidelijkheid hadden plaatsgemaakt voor duidelijkheid en voorspelbaarheid! Het mooie aan het hele verhaal was ook nog dat de lichamelijke klachten op die maandag achterwege waren gebleven en dat hij met een relaxed gevoel aan zijn nieuwe schooljaar was begonnen. Kind blij, ouders blij en kindercoach blij!

Een aantal tips

Een aantal tips voor alle ouders met een kind dat spanning voelt voor de eerste schooldag:

  • Vraag na bij je kind wat er zo spannend is aan die dag;
  • Als je geen duidelijk antwoord krijgt is het misschien een goed idee om met de juf/meester af te spreken dat je net voor het eind van de zomervakantie even een kijkje gaat nemen in de nieuwe klas. Het lokaal is al weer ingericht, de tafels staan op de goede plek, de planning hangt vaak al op het bord en je kind kan de nieuwe meester/juf alvast weer even zien.
  • Maak het onvoorspelbare en onduidelijke stukje weer bekend en prettig.

Wie weet werkt het ook voor jouw kind(eren).

Ellis